شعر فارسی آیات غمزه

کجاست رستم دستان که داغِ بوسه زند به دست‌های جوان‌های سیستانی ما

صادق رحمانی — Fri, 27 Jun 2025 13:52:00 GMT

گرفت آتشِ اسطوره در جوانی‌ ما
دمیده شعله به شیپورِ پهلوانی‌ ما

گلویِ کوچه پر از ضرب‌هایِ مرشد شد
کمان گرفت کمان‌دار باستانی‌ ما

در این بلند، عقابانِ خیره‌سر ناگاه
به دامِ شعله در افتند با تبانی ما

که لقمه‌ای‌ست گلوگیر، سرزمینِ یلان
نظر مکن به پلنگانِ استخوانی ما

حریف خط‌ونشان می‌کشد به کشتنِ باغ
به‌ جای‌ْجای زمین، «داغ‌»ها نشانی ما

دسیسه از سر سودایی رقیب افتاد
چو دید رونقِ بازوی آسمانی‌ ما

کنار کاوه‌ی آهنگر است کومه‌ی شیر
شکوه کوره‌ی خشم است، خون‌فشانی ما

به قیل‌وقال جهان رخصتی نخواهد داد
دلیلِ روشنِ رخسارِ ارغوانی ما

جوانه می‌زند آهنگ جنگ در دستم
به یادِ کهنه‌سوارانِ داستانی ما

کجاست رستمِ دستان که داغِ بوسه زند
به دست‌هایِ جوان‌هایِ سیستانی ما

قلندرانِ جوانیم وقتِ گلریزان
چقدر حادثه گل ریخت در جوانی ما

به گوشِ بسته‌ی این روزگار خواهد رفت
صدایِ سبزِ امید است؛ نغمه‌خوانی ما

درختِ باورِ امروز میوه خواهد داد
به شادمانیِ فردایِ قهرمانی ما

محرم با شهیدان رنگ و بوی تازه‌ای دارد

مسعود یوسف پور — Thu, 26 Jun 2025 11:57:00 GMT

جهان باید بداند صبر ما اندازه‌ای دارد
که بازی با دم شیران شرزه، بازه‌ای دارد

کجا کوتاه می‌آیند و کی تسلیم می‌گردند
که ایران شیرمردانِ بلند آوازه‌ای دارد

دهان دره‌ست سهمِ خاکِ خواب آلودۀ دشمن
به هرسویی نظر کردم سرِ خمیازه‌ای دارد

کی از خط و نشان باد‌های هرزه می‌ترسیم
نشد بسته کتابی کز شرف شیرازه‌ای دارد

حسین بن علی را از ولی بشناس، این یعنی
که شهرِ معرفت در نزد ما دروازه‌ای دارد

غم او کهنگی را برنمی‌تابد، ولی امسال
محرم با شهیدان رنگ و بوی تازه‌ای دارد

بکوب طبل محرم را

محمد میرزایی — Wed, 25 Jun 2025 10:30:00 GMT

بخوان به شیوهٔ نو امسال
حماسه و غمِ توأم را
زمانه بر سر جنگ است آی
بکوب طبل محرم را

بکوب طبل محرم را
نمانده راه مراعاتی
به عرصه آمده‌اند اینک
یزید و شمر کراواتی

رجز بخوان و بیا با ما
حبیب و جعفر و عون اینجاست
رژیم حرمله آن‌سویند
زهیر و عابس و جون اینجاست

یهود تیرهٔ صهیونی
اگرچه رذل‌ترین رذل است
به جان شیعه هراسی نیست
که کار دست ابالفضل است

علم به دوش علمدار است
امیر ماست به هنگامه
امیر ما که نخواهد داد
به شمر غزه امان‌نامه

سکوت، نقطهٔ پایان نیست
که شیعه تشنهٔ پیکار است
چه در هجوم، چه آتش‌بس
مطیع حکم علمدار است

چه با هجوم، چه آتش‌بس
زمان کشتن این دیو است
رجز بخوان و بیا با ما
نشانه قلب تل‌آویو است

بزن بزن که تو فریادی
هوار باش چنان سجیل
کم از اصابت موشک نیست
صدای «مرگ بر اسرائیل»

حسین فاطمه تنها نیست
تو نسل رستم دستانی
بزن به شیوهٔ نو فریاد
بزن بزن که تو ایرانی

قریبِ موعد مشایه‌ست
بیا دوباره علم بردار
در امتداد حرم، امسال
به سوی قدس قدم بردار

به دست شمر و سنان اینک
که خون مردم ما جاری‌ست
بکوب طبل محرم را
هوا هوای عزاداری‌ست:

حسین فاطمه تنها شد
غریب و خسته و بی‌کس بود
به خاک تشنهٔ گودالی
اسیر خولی و أخنس بود

حسین فاطمه تنها شد
تنش به ریگ بیابان بود
در آن میانه زنی تنها
به‌سرزنان و پریشان بود

حسین فاطمه تنها بود
ولی دوباره نخواهد شد
به جز ازالهٔ اسرائیل
نبرد چاره نخواهد شد

یحیی! سریع باش، دم از صلح می‌زنند

مهدی جهاندار — Wed, 25 Jun 2025 01:53:00 GMT

کفتارها فراری و شیران سفیدرو
روباه‌ها هنوز به دنبال گفتگو!

قامت برای سجده به ابلیس بسته‌اند
ای اُف بر این اقامه و ای تُف بر این وضو!

تدبیر اگر مقابل غیرت بایستد
این غیرت است سینه‌سپر از چهارسو

یحیی! سریع باش، دم از صلح می‌زنند
یحیی! سریع باش، فریب‌اند و جنگ‌جو

"ما ملت امام حسینیم" را بخوان
"ما ملت امام حسینیم" را بگو

ای شانه زیر بار غم عشق داده‌ها!
دل‌ها به دست اوست، طپش‌ها به دست او

یکی دو گام دگر خیمۀ معاویه‌ است

مسعود یوسف پور — Tue, 24 Jun 2025 01:27:00 GMT

رسیده وقتِ عزایش، کدام آتش بس؟
بریده باد صدایش، کدام آتش بس؟

مباد آنکه مجال تنفسش بدهیم
رمق نمانده برایش، کدام آتش‌بس؟

یکی دو گام دگر خیمه‌ای‌ست، نزدیکیم
به قطع کردن پایش، کدام آتش بس؟

یکی دو گام دگر خیمۀ معاویه‌ای‌ست
که نیست باد سرایش، کدام آتش بس؟

مخور فریب، نه لبنان نه سوریه‌ست اینجا
نگاه کن به بهایش، کدام آتش بس؟

مگر نگفت به ما: نه، به صلح تحمیلی؟
هم او _که جان به فدایش_ کدام آتش بس؟

در این میانه هواخواه غرب را باید
نشاند بر سرجایش، کدام آتش بس؟

همین شبی که دم از صلح زد، ترور هم کرد!
هنوز مانده سزایش، کدام آتش بس؟

دلم خون است اما بگذریم امروز وقتش نیست

رضا خورشیدی فرد — Tue, 24 Jun 2025 00:55:00 GMT

و بعد از هر سلامی عشق لحنی آتشین دارد
اگر چه واژه واژه هیبتی اندوهگین دارد

به نام گفتگو در بین هاون آب کوبیدید
ببین امروز تهران را.... تلاشت آفرین دارد!

برای وعده ای دین خودت را تیرباران کن
جهان کفر بسیار اینچنین نظم نوین دارد

دلم خون است اما بگذریم امروز وقتش نیست
ندارد نا امیدی عاشقی که درد دین دارد
::
سلامی حاج قاسم را زیارت می کند امروز
و بر لب ادخلوها بسلام آمنین دارد

سلامی و رشید و باقری امروز بسیارند
هزاران مثل این مردان هنوز این سرزمین دارد

نمی دانم زمانش را نمی دانم کجا اما
یقین دارم که ایران پاسخی بهت آفرین دارد

ای خانه‌ات ویران! ببین آبادی ما را

محمدرضا رستمی — Mon, 23 Jun 2025 21:47:00 GMT

ویران نخواهد کرد بمب آبادی ما را
آتش نسوزد خانه‌ی اجدادی ما را

چون قاصدک‌ها پیش چشم مرگ می‌رقصیم
اخبار جنگ از ما نگیرد شادی ما را

آیینه‌ایم اما هزاران ضربه‌ی سنگین
نشکست پشت باور پولادی ما را

ای شب که هستی در کمین! مرصاد یادت هست
صبحی که دیدی قدرت صیادی ما را؟

بی‌شک، حقیقت پخش خواهد شد اگر حتی
خنجر ببرد حنجر آزادی ما را

فرزند ایران نیست و ما را برادر هم
بفروشد آن‌که عشق مادرزادی ما را

مرگ شب آواره، آغاز سپیدی‌هاست
ای خانه‌ات ویران! ببین آبادی ما را

هیهات که ایران کمرش خم بشود!

راضیه مظفری — Mon, 23 Jun 2025 20:25:00 GMT

عمریست که از نام شما دم زده ایم
از عشق شما به خانه پرچم زده ایم

هیهات که ایران کمرش خم بشود!
ما تکیه به دیوار محرم زده ایم

این محرّم فرق دارد

زهرا سپه کار — Mon, 23 Jun 2025 19:43:00 GMT

این محرّم فرق دارد این محرم حنجریم
نیزه‌ها باید بدانند از همه دنیا سریم

این محرّم کربلا آمد به استقبالمان
پس محال است آن‌که از خون شهیدان بگذریم

هر محرّم نوحه‌خوان بودند آرام اشک‌ها
این محرّم فرق دارد با رجزها تندریم

دسته‌ی زنجیرزن بودیم تا یکسال قبل
در مصاف اشقیا امسال امّا لشکریم

پای روضه قدکشیدیم، این مرام موج‌هاست
پس کجا کوتاه می‌آییم، دریاباوریم

ما شهیدبن شهیدیم و در این پژواک‌ها
پرچم هیهات را تا قلّه با هم می‌بریم

روضه‌ی بی‌یاوری خواندیم و عمری سوختیم
در نهیب عصرِ یک هل من معین دیگریم

یال اسب بی‌سوارش! حال ما را هم بپرس
بوی پیراهن شنیدیم این محرّم مضطریم

دیروز من تمدن و اسطوره امروز من شهادت و جان‌بازی

سعید مبشر — Mon, 23 Jun 2025 18:27:00 GMT

من بغض کودکان فلسطینی
من برق خنجر یمنی‌هایم
من غیظ مُشت‌های گره‌‌‌کرده
من نیزه‌های قارّه‌پیمایم

هم سوی آفتاب نظر دارم
هم روی آب، قصدِ خطر دارم
لبنانی‌ام؛ چریکِ بلندی‌ها
ایرانی‌ام؛ تکاورِ دریایم

لبیک‌گو تبارِ شهیدم را
هی کرده‌ام سمندِ سپیدم را
من انتشارِ بیرق آزادی
از کربلا به مسجدالاقصایم

بر باد بی‌ملاحظه می‌تازم
من قالی جناب سلیمانم
از صخره، چشمه راه می‌اندازم
من چوب‌دستِ حضرت موسایم

خاورمیانه‌ام؛ تن دردآگین
در چند جبهه، راوی فریادم
خاورمیانه‌ام؛ زن زیبارو
از زیر چفیه، چشمِ تماشایم

بیروت و اصفهان و دمشقم من
تهران و هفت‌خطه‌ی عشقم من
چون کوه ایستاده‌‌ام از غیرت
هرچند زخمی است سراپایم

دیروز من تمدن و اسطوره
امروز من شهادت و جان‌بازی
بی‌بُتّه‌ها هزارهزار اما
تنها منم که صاحب فردایم

مرز شرف و بی شرفی، حال، سکوت است

حبیب حاجی پور — Mon, 23 Jun 2025 05:33:00 GMT

گیرم بفروشی وطنت را به جوی نان
آنگاه قرار است چه چیزی بخری، هان؟

در خاک علی هستی و سرباز یهودی
از کار خودت می بری ای مرد چه سودی؟

گیریم خریدند ز تو بی هدفی را
با خود چه کنی لکه این بی شرفی را؟

طی می‌شود این فتنه و آشوب به زودی
پس وای به حالت اگر این سوی نبودی

از ناف تلاویو بیا تا خود بغداد
«با آل علی هر که در افتاد بر افتاد»

در سایه نور علی و آل علی باش
حیف است شوی عامل و همکاسه اوباش

ققنوس شو و شعله ور از معرکه برخیز
فرزند خلف باش و مشو تفرقه انگیز

مرز شرف و بی شرفی، حال، سکوت است
باغی که یهودی به تو داده برهوت است..

بیزار ز جنگ است همیشه وطن ما
نشنیده به جز صلح کسی از دهن ما

اما همه ایرانی ناموس پرستیم
پای وطن خود همگی معرکه هستیم

در معرکه اینبار قعودید و قیامیم
آغاز شما کرده و ما حسن ختامیم

در سخت ترین روز، حقارت نپذیریم
بر نفس خود ای دشمن بدخواه، امیریم

ایران من، این زخمیِ پیروزِ سرافراز
کرده است قلم دست درازی دغلباز

از زخم کبودیم ولی شکوه محال است
با دشمن خود راز نگوییم، ضلال است

هرچند که دلخون شده باشیم در این خاک
یک موی از این گربه نبخشیم به ضحاک

بگذار وطن باز در آغوش تو باشم
گر دست دهد مرگ‌، کفن پوش تو باشم

تا کی چو گدا کاسه به کف داشته باشید؟

عباس احمدی — Mon, 23 Jun 2025 05:29:00 GMT

(به استقبال پیام استاد شفیعی کدکنی )

تا کی چو گدا کاسه به کف داشته باشید؟
دریوزگی آب و علف داشته باشید؟

ناموس اگر داشته باشید، نباید
از داغ وطن شور و شعف داشته باشید

طرفی که نبستید از این بی طرَفی ها
ای کاش جهت، کاش طرف داشته باشید

آدم که نبودید که مردانه بجنگید
انسان که نبودید، هدف داشته باشید

آری رَحِم گرگ، بجز گرگ نزاید
هیهات که فرزند خَلف داشته باشید

در طالعتان "گندم ری" نیست، محال است
قسمت بجز از خاک و خَزف داشته باشید

از نسل معاویه و هم رسم یزیدید
شرم از پسر شاه نجف داشته باشید

ای کاش وطن را به پشیزی نفروشید
ای کاش که یک ذره شرف داشته باشید

تنها سپرم تیغه شمشیر من است

علی داوودی — Sun, 22 Jun 2025 07:43:00 GMT

بشنو که جهان نام جهانگیر من است
پیروزی ناگزیر تقدیر من است

سر می‌دهم و نمی‌دهم تیغم را
تنها سپرم تیغه شمشیر من است

پا را ز گلیم خود فراتر بردی تا پای تو را قطع کنیم آمریکا

میلاد عرفان پور — Sun, 22 Jun 2025 07:26:00 GMT

ای شومی نامت از قدیم آمریکا!
ای ملعبه‌ی اورشلیم! آمریکا!

پا را ز گلیم خود فراتر بردی
تا پای تو را قطع کنیم آمریکا

حرم ماست این وطن، ایران

محمود حبیبی کسبی — Sat, 21 Jun 2025 13:58:00 GMT

• یک
گفته بودیم انتقامی سخت
از تبارِ فرار می‌گیریم
دشمن ماست اهلِ لاف و خلاف
ما ولی مَرد شور و شمشیریم

باز همدست با ترور شده‌اند
کفر و تکفیر در صفِ صفین
ریخت بر خاکِ قدسی ایران
خون ما، ملت امام حسین

خون مظلوم نوحه می‌خواند
نقشه‌ی انتقام در دست است
طی شده دوره‌ی بزن در رو
کوچه‌ی الفرار بن‌بست است

خون مظلوم پر درآورد و
شد ابابیل و بارش سجیل
«ما رَمَیت» است و «اِذ رَمَیت» اینجا
دست حق شعله زد به اسرائیل

انتقام از تبار شوم ترور
به همین یک دو جا نشد محدود
تازه این‌ها تلافی خونِ
دختر گوشواره قلبی بود

• دو
باز جنگ حرامی است و حرم
جنگ کفتارها و کفترها
باز هم پیش دیده‌ی زینب
بر سر نیزه می‌رود سرها

در حریم مدافعان حرم
زنده شد راه کشته‌ی دم عشق
خون سردارهای عاشق ما
ریخت بر خاک کربلای دمشق

باز شیران حق نشان دادند
کار خون از خطر درست‌تر است
لانه‌ی روبهان صهیون، از
خانه‌ی عنکبوت سست‌تر است

رهبر اقتدار بدرقه کرد
این سپاه به قدس راهی را
دید دنیا به یک اشاره‌ی او
وعده‌ی صادق الهی را

• سه
آرش این‌بار رخت سبز به تن
تیر خیبرشکن گرفت به کف
خیره در چشم‌های صهیون شد
«یا علی» گفت و زد به قلب هدف

فصل طوفان انتقام آمد
فصل باران موشک و پهپاد
نور شب‌های قدس روشن کرد
حاج قاسم نمی‌رود از یاد

تازه آغاز انتقام است این
تیر آرش بلندپرواز است
حرم ماست این وطن، ایران
پُر سردارهای سرباز است

مادر ماست مام میهن ما
عاشق مادر است فرزندش
خون ما مرزهای ایران و
تن ما، جان ما پدافندش

نام حق است ذکر پرچم ما
از رکاب این نگین نمی‌افتد
تا که ما را فدایی‌اش دارد
پرچم ما زمین نمی‌افتد

بین ایمان و کفر سازش نیست
بین ما نهر و بحری از خون است
عاقبت انتقام این شهدا
فتح خیبر، شکست صهیون است

شکوهی زنده‌ام آزادم و آزاد می‌مانم من ایرانم

قاسم صرافان — Sat, 21 Jun 2025 07:16:00 GMT

دیار عاشقانم، مهد شیران است آغوشم
کمان آرشم در دست
درفش کاوه بر دوشم
نخواهی دید، در بندم
رهایم، سربلندم
چون دماوندم
کمندی دارم از ایمان و دست دیو می‌بندم
به گاه رزم،
غوغا آفرین، مردان میدانم
هزاران داستان دارم، ز رستم‌های دستانم
به فتح هفت خوان‌ها
با شکوه و فخر می‌خوانم:
من ایرانم
من ایرانم

خزر، دارد خبر از عهد یارانم
بخوان شرح شکوهم را
از امواج خلیج فارس، تا دریای عمانم
اگر نوح ست کشتیبان،
چه باک از موج و طوفانم
محمد کیشم و آزاده‌ای از نسل سلمانم
من از دلدادگان شیر یزدانم
پر از مهر است، آیینم
پر از عدل است، ایمانم
من ایرانم

سرای عشق و امّیدم
فروغ و فرَّهَم، نقش است بر گلدسته‌ها،
بر هر ستون تخت جمشیدم
نه خاکم، آسمانم،
آری! اینک تخت خورشیدم
حریم قدسی شاه خراسانم
بر آن درگاه، دربانم
ستم را برنمی‌تابم
کژی را خوش نمی‌دانم
شکوهی زنده‌ام
آزادم و آزاد می‌مانم
من ایرانم

اگر یک روز افتد، چشم ناپاکان به خاک من
همان دم، دست هم گیرند،
فرزندان پاک من
به همراه سوارانم
ز جای خویش برخیزم
خروشان، دشمنانم را
به جای خویش بنشانم

اگر چه زخمی از آشوب دورانم
من اما سرزمین سربدارانم
بجوشد غیرت از قلب زنان،
از روح مردانم
خوشا شور دلیرانم
خوشا فریاد شیرانم
هزاران لاله روئیده ست از خون جوانانم
من اما زنده‌ام،
سبز و سفید و سرخ می‌مانم
من ایرانم
من ایرانم

پیداست سرنوشت پلیدی به‌روشنی

احسان کاوه — Fri, 20 Jun 2025 05:28:00 GMT

در قلب ماست پرتو نوری نهفتنی
چون ذره‌ایم و بر اثر زخمه‌ها غنی

آتشفشانِ داغ و دماوند زاده‌ایم
از ما دمیده دامنه‌ی لاله‌دامنی

ما مردمانِ پشت‌به‌پشت اژدر افکنیم
گیتی ندیده پشت دلیران به دشمنی

تا برقِ ذوالفقار علی سایه افکند
بی‌چاره‌‌اید و دست به‌کار سرافکنی

این بار سایه بر سرتان، طور دیگری است:
آوارهای هیمنه‌ی کوه آهنی

مرگ از همیشه نزد شما ناگزیرتر
تیغ است در مقابلتان طوق گردنی

ما کوه هیبتیم و شرف روبه‌رویتان
روزی که پیش روی شما نیست روزنی

اکنون دو مرتبه به‌سزای ستمگری
بی‌چاره‌اید و چرخ، مهیای هم‌زنی

زین پس جهان به چشم شما چون جهنمی‌است
پیداست سرنوشت پلیدی به‌روشنی

باید مزاج دهر تَبَه را به آب داد
این‌است فکر و رای حکیم بَرَهمنی*

می‌گفت کودکی که: سلیمانیم پدر!
وای از دمی که دست بگیرم فلاخنی

*حافظ فرموده:
مزاجِ دَهر، تَبَه شد در این بلا حافظ
کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی؟

این روزها تا آسمان راه زیادی نیست

راضیه مظفری — Wed, 18 Jun 2025 13:01:00 GMT

ای دل! برای هر طلوعی آسمان‌تر باش!
پروازها در پیش داری! بیکران‌تر باش!

این روزها تا آسمان راه زیادی نیست
وقت سحر برخیز! شب‌ها نردبان‌تر باش

دلتنگ اگر بودی، کلام الله را بشنو
قرآن بخوان! با صوت بلبل همزبان‌تر باش!

اندوه‌هایت را تماشا کن ولی بگذر...
از آینه عبرت بگیر اما جوان‌تر باش

آدم بمان و از هوای نفس دوری کن
از سیب جاویدان نچین و جاودان‌تر باش!

بر مرزهایت جای پای دشمنان مانده
ای روح من! بر سرزمینت حکمران‌تر باش!

محبوب من! از شهر بوی جنگ می‌آید
این روزها با بغض‌هایم مهربان‌تر باش

حسین این طرف و هر چه تیرگی آن سو

میثم داودی — Wed, 18 Jun 2025 12:54:00 GMT

مباد مسخ شدن در شبِ سراب، به پیش!
آهای لشکر بی‌تابِ آفتاب، به پیش!

نمانده راه زیادی به فتح این قلّه
مگرد مستِ دهان‌دره‌های خواب، به پیش!

مباد لانه کند در دل تو نیرنگش
که کرکسی‌ست پسِ جلد این عقاب، به پیش!

بیا به تاخت بتازیم در دل ظلمت
که صبح منتظر ماست، هم‌رکاب به پیش!

به آسمان بنگر، گرچه سر به سر ابری‌ست
کمان کشیده به پرتاب یک شهاب، به پیش!

جهان، جهانِ زیان است، پس خیال مکن
که بسته راهِ تو را حرف ناحساب، به پیش!

حسین(ع)این طرف و هرچه تیرگی آن سو
مشخص است، نمان ماتِ انتخاب، به پیش!

زنانِ عاشقِ بانوی نور و آب، به گوش!
آهای لشکر مردان بوتراب، به پیش!

اگرچه پیچ و خم و سنگ و صخره بسیار است
هنوز می‌رود این رود با شتاب به پیش

اسیرِ پرسش بی‌پاسخ است هر بن‌بست
مباش بند سوالات بی‌جواب، به پیش!

گشوده رو به تو آغوش، پرچمِ میهن
بدون واهمه، سرباز انقلاب، به پیش!

و الصبحِ إذا أسفرَ این رمز قیام است

فائزه امجدیان — Wed, 18 Jun 2025 11:41:00 GMT

خشمیم که در چله‌ی هر تیر و کمانیم
چشمیم که آن سوی افق را نگرانیم

آهیم که برخاسته‌ایم از دل مظلوم
ماهیم، که در هر شب تاریک، نشانیم

دریا نسب ماست! بگویید به مرداب
او مرده و ما تا ابدالدهر روانیم!

ما وعده‌ی حقّیم، نخواهید نجنگیم!
ما راهی قدسیم، نخواهید بمانیم!

خواندیم شبی حَیِّ عَلیٰ خیر العمل را
ما مأذنه در مأذنه تفسیر اذانیم

هم تیزی شمشیر، هم آرامش تدبیر
پیریم و صبوریم، جسوریم و جوانیم

آنها همگی تازه رسیدند به دوران!
ماییم که هم‌قدمت تاریخ جهانیم!

دل‌نازکی غنچه و سرسختی صخره
ما جمع تضادیم، هم اینیم و هم آنیم

آری! دل ما پر شده از صبر مذاب است
ما کوه دماوندِ به فکر فورانیم!

بغضیم و گره خورده به حلقوم حقیقت
فریاد برون آمده از حلق زمانیم

ما را که ضمیری‌ است پر از شوق شهادت
تهدید کن آری! که سراپا هیجانیم

و الصبحِ إذا أسفرَ این رمز قیام است
وقتش شده شب را سر جایش بنشانیم

نسلِ شکست خورده یِ قابیل را ببین

معصومه جراح زاده — Wed, 18 Jun 2025 02:43:00 GMT

برخیز و مرگباریِ سجیل را ببین
بر بامِ شهر طیرا ابابیل را ببین

روشن شد آسمان و زمین از هجومِ نور
دستِ خدا و یاریِ جبریل را ببین

موشک به موشک از دلِ شب؛رد شدیم ما
تیغِ خدا به فرقِ اباطیل را بیین

وحشت زده ؛ خموش و گرفتارِ هم شدند
نسلِ شکست خورده یِ قابیل را ببین

دست خدا نوشت که این وعده صادق است
تورات را مرور کن ! انجیل را ببین

گفتی زدیم نیست جوابی برایِ ما...!
حالا بیا و غرّش سجیل را ببین

در کشتی نوحیم اگر، هیچ غمی نیست!

بهجت فروغی مقدم — Wed, 18 Jun 2025 02:30:00 GMT

آرام بمانید! که این کارِ کمی نیست!
تا قلّهٔ این دامنه بیش از قدمی نیست

بیدار بمانید! که گهوارهٔ خواب است،
آن جاده که در رهگذرش پیچ و خمی نیست

صد موج به راه افتد و صد سیل ببارد
در کشتی نوحیم اگر، هیچ غمی نیست!

سودی‌ست شهادت که در آن نیست زیانی
راهی‌ست ره عشق که در آن عدمی نیست!

صد شکر که از تازش طوفان حوادث
بر چهرهٔ معشوق نشان المی نیست

در بارش باران شهاب شب آشوب
صد شکر که بر ابرویت ای ماه خمی نیست

آرام بمانید، که این کار کمی نیست!
آسوده... که چون می‌گذرد هیچ غمی نیست!

این حرمله عمرش شده کوتاه در متن خبرها بنویسید

عالیه مهرابی — Wed, 18 Jun 2025 02:23:00 GMT

آوازهٔ این باغ بلند است بر کوه و کمرها بنویسید
افسانهٔ ایران کهن را با خون جگرها بنویسید

شد تار گلوها همه گلریز شد پود جگرها همه گلبار
بر نقشهٔ قالیچهٔ ایران از بزم هنرها بنویسید

از همهمهٔ محتشم امشب در جان دواتم بچکانید
از حنجر خونین پسرها بر دست پدرها بنویسید

تسبیح منا و عرفاتند هر دانه که بر خاک فتادند
از عطر شهادت‌کدهٔ ما از باغ ثمرها بنویسید

سر بود که بر دار نشاندیم جان بود که از سینه رهاندیم
رفته‌ست چه سردار رشیدی از نیزه و سرها بنویسید

از هشت سفر رد شده این خاک از زخم تبر رد شده این باغ
ما داغ نشاندیم به سینه از خوف و خطرها بنویسید

بر دست پدر غنچه کشید آه عباس علی می‌رسد از راه
این حرمله عمرش شده کوتاه در متن خبرها بنویسید

ایران اشاره ای به جهانهای ماوراست

قربان ولیئی — Wed, 18 Jun 2025 02:18:00 GMT

ایران
کشور که نیست
منظومه ایست
با بی شمار اختر سرخ و سپید و سبز
چرخنده در مداردرخشان نور و شور
فرزانگیست
مرکز این نظم لایزال
ایران اشاره ای به جهانهای ماوراست
ایران یگانه است
ایران یگانگیست
از خاک پاک حافظ و عطار و مولوی
فردوسی و سنایی و خیام و گنجوی
فواره می زند نغمات روندگی
ایران نمردنیست
ققنوس دیگریست
پیغام آسمانی آن پیک واپسین
در این دیار
آهنگ و رنگ هوشربایی گرفته است
ایران سیاوش است
از خان آتشین
خواهد گذشت
از هفت خان رزم
تا هفت شهر عشق
ایران
کشور که نیست
منظومه است..

به نام نامی حیدر به پا خیزید موشک‌ها!

مبین اردستانی — Tue, 17 Jun 2025 17:35:00 GMT

هم از غیرت، هم از انگیزه لبریزید موشک‌ها!
به نام نامی حیدر به پا خیزید موشک‌ها!

طلسم کهنهٔ افسون صهیون را به اعجازی
دمادم بشکنید، از حق نپرهیزید موشک‌ها!

دمار از روزگار هر که با میهن درافتاده
برآرید ای شما که عبرت‌آمیزید؛ موشک‌ها!

اگر تهران، اگر مشهد، اگر شیراز، اگر ایلام
اگر اهواز و کرمانشاه و تبریزید موشک‌ها!

به تفسیر شکوه ما عقاب‌آسا به پا خیزید
هلا کرک و پر کرکس فرو ریزید موشک‌ها!

برای دوستان آرامش دل، راحت روحید
ز جمع دشمنان بیچاره‌انگیزید موشک‌ها!

به پا خیزید و دشمن را به گور خویش بنشانید
و با اجداد ملعونش درآمیزید موشک‌ها!

الله اکبر ! الله اکبر ما همزبانیم ! ما هم صداییم!

فاطمه معصومه شریف — Tue, 17 Jun 2025 16:31:00 GMT

انا فتحنا! پیروز ماییم!
کابوس شیطان! خشم خداییم

الله اکبر ! الله اکبر
ما همزبانیم ! ما هم صداییم!

اهل دیار مردان غیرت
گمنام اما، نام آشناییم

یک روز با سنگ ! یک روز با جنگ
ما خصم شیطان ! اهل مناییم

جنگ است و جنگ است، دستم تفنگ است
ما اهل ذکریم، اهل دعاییم

در ذهن تاریخ جایی ندارید
ما ابتداییم ،ما انتهاییم

انا فتحنا ! انا فتحنا
پیروز ماییم ! پیروز ماییم

تا حال من خوب است حال زندگی خوب است

فاطمه زاهد مقدم — Tue, 17 Jun 2025 15:00:00 GMT

با یک بغل دلواپسی باید
با بچه ها مشغول بازی باشم این شبها
باران و طوفانم ولی باید
یک مادر آرام و راضی باشم این شب ها

از مرز و بوم و قهرمان‌هایش
گاهی برای کودکانم قصه میخوانم
دنیا نمی خواهد ولی باید
من مادر اسطوره سازی باشم این شب ها

سجاده ام پهن است یک گوشه
تا حال من خوب است حال زندگی خوب است
آرامش این خانه یعنی من
دور از هیاهوی مجازی باشم این شب ها

حال دلم با گفتگو خوب است
وقتی که با همسایه و با دوست هم‌دردم
همصحبتی خوب است؛ بنشینید!
باید زن مهمان نوازی باشم این شب ها

با قاتلان خود چه کسی راه آمده‌ست؟

فائزه زرافشان — Tue, 17 Jun 2025 14:41:00 GMT

دل‌های ما هنوز پر از داغ بی‌حد است
ایران من، ادامه بده، راهْ مقصد است

ای سرو زخم خورده که سر خَم نمی‌کنی
بیچاره است هر که تو را خنجری زده‌است

نام تو را به گوش جهان جار میزنيم
ای میهنی که صبر و جهادت زبانزد است

مرگا به ما که خام امان‌نامه‌ها شویم
با قاتلان خود چه کسی راه آمده‌ست؟

از داغ نخل‌های به آتش درآمده
دل در میان سینه‌ی ما نیست، غمکده‌ست

اما همیشه در دل امواج ناخوشی
دست وطن به دامن آن صحن و گنبد است

هیهات اگر بهشت بسوزد،
ندیده اید؟
"یک قطعه از بهشت در آغوش مشهد است"

شاعر به سکوتی، سخنت را نفروشی

سیدمهدی حسینی — Tue, 17 Jun 2025 10:31:00 GMT

گفتی که: غیوری؛ سخنت را نفروشی!
در عربده‌ها جان و تنت را نفروشی

گفتی که: همین خاک دلیران، کفن توست
آری وطنت را، کفنت را نفروشی

این خاک مقدس وطن توست، تن توست
تو یاد گرفتی که تنت را نفروشی؟

بالیدی در دامن یک عشق مقدس
هشدار، که مام وطنت را نفروشی!

نقش گل این دشت، روی پیرهن توست
گل‌های روی پیرهنت را نفروشی

مگذار دهانت را با سنگ ببندند
ای چشمه‌ی جوشان، دهنت را نفروشی

بی عرضگی محض، سکوت است و تماشا
شاعر به سکوتی، سخنت را نفروشی

من قطره و ما با هم دریای شکوهیم
هشدار که این ما و منت را نفروشی

تو شاعری و شعر مگر اهل سکوت است؟
هان! طوطی شکرشکنت را نفروشی

این آتش سوزنده، گلستان وصال است
ققنوسی اگر، سوختنت را نفروشی!

زور و زر و تزویر، دلت را نفریبد
ای کوفه! حسین و حسنت را نفروشی!

صدا مخابره شد

سعید مبشر — Tue, 17 Jun 2025 04:12:00 GMT

جهان مکالمه‌ای بود بین ذلّت و مرگ
که ایستادگی از موج‌ها مخابره شد
میان دود فرو رفت ناگهان تصویر
ولی صدای تو آمد... "صدا" مخابره شد

به آفتاب بگو نور و خنده پخش کند
درختِ سرو بیاید پرنده پخش کند
رسانه شعر مرا نیز زنده پخش کند
که زنده‌، روح دلیرت به ما مخابره شد

خبر سپیده‌ی صبحی میان تیر و تفنگ
خبر ترانه‌ی شادی به رغم وحشت جنگ
خبر که آینه‌ای بود در تهاجم سنگ
شبیه عطر گلی در فضا مخابره شد

تو دل به آب زدی آن‌چنان روان و سلیس
که احتیاج ندارد به شرح و زیرنویس
میان این‌همه کتمان، میان این‌همه هیس!
بگو صدای بهار از کجا مخابره شد؟

طنین صاعقه‌‌‌ها از فراز آتش و خون
روانه بود به خرگاه دشمنان زبون
کدام جعبه‌ی جادو؟ کدام تلوزیون؟
صدای سرخ تو از کربلا مخابره شد

امروز جهان از تو خبر خواهد گفت

شهاب مهری — Tue, 17 Jun 2025 03:20:00 GMT

از صحبت روشن "سحر" خواهد گفت
از مجری و قاب شعله‌ور خواهد گفت

دیروز تو اخبار جهان را گفتی
امروز جهان از تو خبر خواهد گفت

راستی وجدان خود را با چه راضی می‌کنی؟

متین پسندیده — Mon, 16 Jun 2025 11:03:00 GMT

خوب بنگر در کدامین جبهه بازی می کنی
راستی وجدان خود را با چه راضی می‌کنی؟

دوستی یا دشمنی؟ تکلیف را معلوم کن
عِرق اگر داری بیا و حیله را محکوم کن

ریشه ات اینجاست آری از تبرها دور باش
تیرگی را پس بزن در جستجوی نور باش

دست در دست وطن کاشانه ات را حفظ کن
وقت جنگ است ای برادر خانه ات را حفظ کن

راستی یادت بیاید خاک ما ناموس ماست
بر زمین خورد آن کسی که عزت ما را نخواست

دید دنیا چطور ایران برد

فاطمه عارف نژاد — Sun, 15 Jun 2025 20:02:00 GMT

اخم کردی و رعدوبرق آمد
ابرها را به سمت باران برد
آرزوهای دوربردت را
باد تا رزمگاه طوفان برد

ماه بود و غرور دیدن تو
وقت، وقت ستاره‌چیدن تو
شب غم را نگاه روشن تو
به افق‌های نورباران برد

به کجاها نگاه می‌کردی
که دل دوردست‌ها لرزید؟
چشم‌هایت چه دوربینی بود
که دل از برجک نگهبان برد؟

رنگ خون می‌نوشت خودکارت
چرخ زد دور نقشه پرگارت
برق چشم همیشه‌بیدارت
خواب از چشم نابکاران برد

یا علی گفتی و ارادهٔ تو
پنجه در پنجهٔ ستم انداخت
دست‌هایت چه آبرویی از
همهٔ دستگاه شیطان برد

ساحران چاره جستجو کردند:
«راه حل چیست؟» گفتگو کردند
تا همه هرچه بود رو کردند
قهرمان یک عصا به میدان برد

لشکر دیو و دد صف اندر صف
آرش از خاک خود گرفت هدف
امر حق آمد، از کمان شرف
تیر با اشتیاق فرمان برد

نه فریب و نه قصه‌پردازی
در شبِ پخش زندهٔ بازی
دید دنیا چطور باخت حریف
دید دنیا چطور ایران برد

خدا نابودی آن را بشارت داده در قرآن

محمد شکری فرد — Sun, 15 Jun 2025 18:52:00 GMT

دوباره آسمانش غرق طوفان می‌شود آری
شبی تا صبحدم سجّیل‌باران می‌شود آری..

خدا نابودی آن را بشارت داده در قرآن
خدا هر آنچه می‌خواهد فقط آن می‌شود آری

پس از عمری ستم این قومِ بدآیینِ کودک‌کش
بیابان در بیابان باز ویلان می‌شود آری

فرو می‌پاشد از هم هیبت پوشالی خیبر
به دست فاتحان با خاک یکسان می‌شود آری

شبی که زیر یوغ تیغ موشک‌ها خودش را دید
اگرچه دیر، از کارش پشیمان می‌شود آری

این جوشش خون شهیدان است می‌بینی؟

زهرا سپه کار — Sun, 15 Jun 2025 18:37:00 GMT

این جوشش خون شهیدان است می‌بینی
عشق است و اعجاز است و ایمان است می‌بینی

چشمان مظلومان عالم روشن از نورش
این‌ها شهاب رجم شیطان است، می‌بینی

این آذرخش از چشم خیس کودکی تشنه‌ست
نفرین ابر و آه طوفان است، می‌بینی

این ضجّۀ زن‌های مانده زیر آوار است
فریاد مردان رجزخوان است، می‌بینی

آتشفشان شعله‌های انتقام است این
این انفجار بغض وجدان است، می‌بینی

لبخند طهرانی‌مقدم‌هاست، موشک نیست
این وعدۀ سرخ شهیدان است می‌بینی

بستیم بر کمر، قلم آبدیده را

سجاد حیدری قیری — Sun, 15 Jun 2025 18:10:00 GMT

تا بشکنیم مرز شعار و قصیده را
بستیم بر کمر، قلم آبدیده را

گفتیم یا کریم و سرودیم از بهار
خواندیم نوحه ی گل در خون تپیده را

ما هم پرنده ایم و به کرّات دیده ایم
سرهای بی شمار به ناحق بریده را

ما کهنه ایم و زود فراموش می کنیم
افسانه های تازه به دوران رسیده را

پهپاد نه! سوز دل مظلومان است

علی داوودی — Sun, 15 Jun 2025 14:22:00 GMT

بشنو که جهان نام جهانگیر من است
پیروزی ناگزیر تقدیر من است

سر میدهم و نمیدهم تیغم را
تنها سپرم تیغه شمشیر من است

موشک نه!؛ که این دعای محرومان است
پهپاد نه! سوز دل مظلومان است

هر تیر که بر هدف خورد در میدان
فریادی از بریده حلقومان است

هو یا علی بلند شد از جان عاشقان

حسن زرنقی — Sun, 15 Jun 2025 09:17:00 GMT

با مشت آهنین به دهان ستم زدی
آری معادلات جهان را به هم زدی

بغض سکوت حنجره‌ها را فشرده بود
اما تو از صلابت فریاد دم زدی

دستت پر از ستارۀ دنباله‌دار بود
آن شب که صبح صادق ما را رقم زدی

آن شب تو ای شهاب رهایی چه دیدنی
بال و پری به بام بلند حرم زدی

از آسمان مسجدالاقصی گذشتی و...
بر خاک انبیای الهی قدم زدی

هو یا علی بلند شد از جان عاشقان
تا بر صف یهود به تیغ دو دم زدی

بر قله‌ها شکوه تو حالا چه دیدنی‌ست
حالا که بر بلندی عالم علم زدی

سیلی تو به صورت صهیون فقط نبود
سیلی به هر چه دشمن نامحترم زدی

بر کژدم شب، سنگ بزن سنگ بزن سنگ

میلاد عرفان پور — Sun, 15 Jun 2025 08:20:00 GMT

آیینه‌ی صبح است همین مشرق خونرنگ
بر کژدم شب، سنگ بزن سنگ بزن سنگ

بشتاب که با شوق همین مرحله، تاریخ
قرن از پی قرن آمده فرسنگ به فرسنگ

از چنگ به خون رفته‌ی صهیون نهراسد
تا قافله‌ی ما زده بر حبل متین، چنگ

از مرگ مگویید که ما مرگ نداریم
حرف از دم تیغ آمده، ماییم و دلی تنگ

فریاد بر آنان که هم‌آغوش سکوت‌اند
این طایفه‌ی بی‌رگ و بدکیش و بدآهنگ

آن بی‌طرفان، بی‌شرفان‌اند و پی نام
نامی که از آن هیچ نمانده‌ست به جز ننگ

فرداست که از هیبت خیبر، خبری نیست
ما حرف یقینیم نه حرافی نیرنگ

تا در کف ما پرچم ایران عزیز است
با دست تهی بازنگردیم از این جنگ

تقدیر به دست تو گره خورده برون آی
بر کژدم شب، سنگ بزن سنگ بزن سنگ

با موشک خود به جنگ پایان دادیم

محمد مهدی خانمحمدی — Sun, 15 Jun 2025 01:48:00 GMT

با رنگ خدا به رنگ پایان دادیم
با آینگی به سنگ پایان دادیم

گفتند به ما جنگ طلب، ما صلحیم
با موشک خود به جنگ پایان دادیم

تو قایق کاغذی و ایران، طوفان

محمد مهدی خانمحمدی — Sun, 15 Jun 2025 01:46:00 GMT

آواره‌ی روزگار آواره‌تری
از پاره‌ی نقشه، نقشه‌ای پاره‌تری

تو قایق کاغذی و ایران، طوفان
با هر موج جدید بیچاره‌تری

زین پس جغرافیای صدپاره تویی

سیدعلیرضا شفیعی — Sun, 15 Jun 2025 01:29:00 GMT

زین پس جغرافیای صدپاره تویی
سرگشته و گمگشته و آواره تویی

هی موشک و هی موشک و هی موشک و هی!
بیچاره ی بیچاره ی بیچاره تویی!

این‌روزها زیاد بگو یاعلی‌مدد...

مهدی جهاندار — Sat, 14 Jun 2025 19:35:00 GMT

با عشق و اعتقاد بگو یاعلی‌مدد
با شوق و اعتماد بگو یاعلی‌مدد

دل بهترین مرید و علی بهترین مراد
با بهترین مراد بگو یاعلی‌مدد

با دوستان مروّت و با دشمنان عناد
با این دو اعتقاد بگو یاعلی‌مدد

هنگام همدلی شده، هنگام وحدت است
هنگام اتحاد؛ بگو یاعلی‌مدد

شیطان کمر به دشمنی و کینه بسته است
این‌روزها زیاد بگو یاعلی‌مدد...

خاک نود میلیون سلیمانی ست ایران

محمد زارعی — Sat, 14 Jun 2025 16:50:00 GMT

آغاز؛ بسم الله الرحمن الرحیم است
پایان؛ به زودی مرگ شیطان رجیم است

ایران و ایرانی ببین اعجاز کرده
پایان اسرائیل را آغاز کرده

عزم بلند خویش را کوتاه گفتیم
سفیانی آمد، یا رسول الله ص گفتیم

ما لشکر لا یخلف المیعاد هستیم
دشمن اگر دجال، ما جلاد هستیم

حالا که دشمن تکیه بر طیاره کرده
افسار خود، زنجیر خود را پاره کرده...

مشغول پاچه گیری و جفتک پرانی است
پس مستحق این بلای آسمانی است

موشک پس از موشک پس از موشک بباریم
بادا دمار از روزگارش در بیاریم

هر چند پیش رو سپاه فیل داریم
وقت پذیرایی از او سجیل داریم

شیطان اگر روزی بیاید جانب ما
شلیک خواهد شد شهاب ثاقب ما

طوفان الاقصی همان طوفان نوح است
فتاح ما آماده‌ی فتح الفتوح است

گویی صدای غرش حیدر می‌آید
سوی یهودا موشک خیبر می‌آید

پشت جهان از خشم ما می‌لرزد این بار
گفتم؛ اگر از تو خطایی سر زد، این بار

ایران به تحریر فلسطین خواهد آمد
با وعده‌ای صادق‌تر از این خواهد آمد

این نعره‌های حیدری شوخی ندارد
اذن جهاد رهبری شوخی ندارد

با حکم دلبر قطع خواهد سر دیو
با دست مشتی های تهران در تلاویو

لحظه شمار لذت یک روز خوبیم
بر بیت الاقصی پرچم ایران بکوبیم

چون در پی تعجیل در امر ظهوریم
باید از عالم این نجاست را بشوریم

مردم یکایک مرد میدانند امروز
فرمانده‌ی میدان شهیدانند امروز

دنیا تماشا می‌کند دلداده‌ها را
رزم سلامی‌ها و حاجی‌زاده‌ها را

دیدیم از پخش مراسم‌های زنده!
گل کاشتند این حاج قاسم‌های زنده

پرتابه‌ها روی هدف خوردند از دم
این است ناز شست طهرانی مقدم

این امتداد عزم جزم باکری‌هاست
که خاک دشمن بزم رزم باقری‌هاست

آغاز شد افسون فصل سگ کشی ها
پایان گرفت افسانه‌ی کودک کشی ها

پشت سر سردار قاآنی است ایران
خاک نود میلیون سلیمانی است ایران

با نیت آزادی بیت المقدس
مشتی بسیج دانش آموزی تو را بس

این بچه شیران در پی صید تو هستند
این بمب‌ها شیرینی عید تو هستند

این گربه که در نقشه می‌بینی پلنگ است
تاریخ ثابت کرده که استاد جنگ است

یعنی نگه دار آخرین زور خودت را
امروز باید بکنی گور خودت را

البته از نعشت اگر پیکر بماند
از لاشه‌ات یک مشت خاکستر بماند

تهدید کردی سرزمین پارسی را؟
آموختی کامل زبان فارسی را!؟

حالا بخوان، خوانا نوشته روی موشک؛
پایان اسرائیل بر دنیا مبارک!

دست خدا و ذوالفقار حیدر است این
ما یا علی گفتیم و فتح خیبر است این...

یک سطر از کتابِ «سلیمانی» است این

مرتضی حیدری آل کثیر — Sat, 14 Jun 2025 16:33:00 GMT

ای شب کمین کن این شرر سیلیِ من است
این ساعت هجوم ابابیلیِ من است

هان ای شبِ نشسته به خیبر چه می‌کنی؟
با وعده‌های صادق حیدر چه می‌کنی؟

با گوشِ جان شنیده جهان این حواله را
فرمانِ سرخ سیّدِ هشتاد ساله را

پیداست، پیکِ یار خراسانی است این
یک سطر از کتابِ «سلیمانی» است این

با صد دلیل محکم و با حجّتی جَلی
با رمز یا محمد و با عزم یا علی

حق رخ نمود و شیشهٔ پندارها شکست
موسی رسید و هیمنهٔ مارها شکست

بر هم زده‌ست پنجره‌های سکوت را
بادی که خوانده فاتحهٔ عنکبوت را

طاغوت خوانده این خطِ آتش دمیده را
این نامهٔ ز سمتِ سلیمان رسیده را

بسم‌اللَه ای غمِ کهن ای قبلهٔ نخست
چشم جهان به روشنی صبحگاه توست

فصل تشخیص نامرد و مرد است

اعظم سعادتمند — Sat, 14 Jun 2025 16:30:00 GMT

فصل درد است، فصل نبرد است
فصل تشخیص نامرد و مرد است

موسم دل به دریا سپردن
فصل شیران طوفان‌نورد است

گرچه امروز هر زخم ما را
خندهٔ خوک‌ها دوره کرده‌ست

غرش زخم‌هایی که داریم
در کمین شغالان زرد است

دست هر کس که در دست مولاست
پرچم فاتح این نبرد است

این انتقام کشتنِ فرزند ایران است!

حسن صنوبری — Sat, 14 Jun 2025 02:16:00 GMT

اینک زمان تیغ و تاوان است.

امروز،
صبح عزا بود.
امشب ولی شام ستیز و امتحان است.

آنک به کین آنهمه خون:
خون زنان و کودکان بی‌گناهِ خفته در خاک،
خون نجیب زندگی‌بخشانِ دانش،
خون دلاور قهرمانان جهاد و استقامت،
خون غریبان،
خون شهیدان،
گاهِ نبرد و فصلِ طوفان است.

اینک زمان صبر و سازش نیست.
اینک زمان تیغ و تاوان است.

ای شیوه‌دانان طریق ناجوانمردی!
ای شب‌نشینانِ نفور از روز پیکار!
ای در گریز از جنگ‌های چشم‌درچشم
ای از قفا خنجربه‌دستانِ شبِ تار!
این تیرهای آرش، این سیل خروشان،
این دوزخ جوشان سزای کشتن فرزند ایران است.

فرداست روز حیدر کرّار
ای اهل خیبر! قومِ فرّار!
این رعد و برق سهمگین، این تیغ برّان،
شمشیر مولا نه،
که گوشه‌ای از ذوالفقار شاه مردان است!

این خاک، خاکِ پهلوانان است؛
این شهر، شهر شهریاران است؛
دیروزتان گر وقت عیش و گاه عشرت بود،
خواهید دانست،
اینک زمان تیغ و تاوان است.

شلیک!
آتش!
شلیک!
آتش!
این انتقام کشتنِ فرزند ایران است!
این انتقام کشتنِ فرزند ایران است!

به اذن الله، طوفان‌های غیرتمند در راهند

زهرا سپه کار — Sat, 14 Jun 2025 02:11:00 GMT

به اذن الله، طوفان‌های غیرتمند در راهند
بحول الله، سرداران بی مانند در راهند

به نصرالله، می‌خوانیم آیات رشادت را
عبادالله با سربند و بازوبند در راهند

اگر چندی‌ست با کابوس شب‌ها می‌پریم از جا
به نورالله، امّا مژده و لبخند در راهند

به ذکرالله، قلبت می‌شود دریا و دریاتر
که آن امواجِ با مهتاب خویشاوند در راهند

به حبل‌الله باید چنگ زد، دنیا پر از چاه است
خبرهای خوش از یوسف که می‌گویند، در راهند

تقدیم به برادر شهیدم حجت‌الاسلام امین‌عباس رشید:

سید محمد مهدی شفیعی — Fri, 13 Jun 2025 18:35:00 GMT

چند باری بیشتر فرصت با‌هم بودن نداشتیم اما خدا می‌داند همان چند بار آن‌قدر گرم و صمیمی بود، آن‌قدر افتاده و دوست‌داشتنی بود که هنوز شیرینی اش زیر زبانم هست.

تقدیم به برادر شهیدم حجت‌الاسلام امین‌عباس رشید:

تو چشم روشنی ما شدی، نوید شدی
برای قفل در آسمان کلید شدی

کدام بال و پر اینگونه آسمانت داد
چنان که از افق دید، ناپدید شدی

چگونه این‌همه من بی ثمر تباه شدم
چگونه یک‌شبه تو این قَدَر رشید شدی

شبیه ما نشدی گرم بازی دنیا
شبیه ما نشدی شیخنا! مفید شدی

خوشا شبیه تو قربانی غدیر شدن
خوشا به حال تو که اینچنین سعید شدی

خوشا به حال تو، از مرگ جان به در بردی
که شام تیره نماندی، که صبح عید شدی

مبارک است نگاه حسین، امین عباس
شبیه صاحب این نام روسفید شدی

مبارک است برادر، مبارک است رفیق
تو جان نباختی و عاقبت شهید شدی

در عصر لال بودن دنیا خوشا به ما

فائزه امجدیان — Fri, 13 Jun 2025 15:05:00 GMT

ما کیستیم؟ رود به طوفان در آمده
رودی که زنده‌تر شده، دریاتر آمده

ما کیستیم؟ تیر و کمان‌های سربلند
شمشیرهای فاتحِ از خیبر آمده

ما کیستیم؟ آن که نکرده‌ست پا به پا
گاهِ نبرد خنجر و سر، با سر آمده

در عصر لال بودن دنیا خوشا به ما
ماییم حرف تازهٔ از حنجر آمده

تقدیر ما قبیلهٔ گل‌ها شهادت است
گل در شب گلاب شدن، پرپر آمده

باری! شهید می‌شود و ناامید نه
هر کس میان معرکه با حیدر آمده

ما اشتیاق تا به ابد زنده بودنیم
آری! که گفته است که دنیا سرآمده؟

این خون غدیر است به جوش آمده باز

میلاد عرفان پور — Fri, 13 Jun 2025 13:39:00 GMT

صبح از دل این غبار برمی‌خیزد
از معرکه بانگ یار برمی‌خیزد

این خون غدیر است به جوش آمده باز
پیداست که ذوالفقار برمی‌خیزد

ای عزم! سوی کارزاری تازه راهی شو

میثم داودی — Fri, 13 Jun 2025 13:31:00 GMT

ققنوس شو، از لحظه‌های شعله‌ور برخیز
بگشای در غوغای آتش بال و پر، برخیز!

جای نشستن در سکوتِ ایستگاهِ شک
فریاد ایمان باش و بی‌ترس از خطر برخیز

مهری بیفروز ای شجاعت! خستگی ممنوع!
ظلمت‌شکن! راهی نمانده تا سحر، برخیز!

از عهد بستن با خزان خیری نخواهی دید
ای باغچه! از خواب‌های بی‌ثمر برخیز!

حتی اگر در آتش نمرود افتادی
از خاک، ای سرو جوان من، تبر برخیز!

با دوربین، با یک قلم، با اسلحه، با رنگ
فرقی ندارد، مرد میدانِ هنر برخیز!

تا سیلِ طوفانت بشوراند جهانی را
از قتلگاهِ لاله‌ها با چشمِ تر برخیز

ای ذره! تا خورشید با ما باش، بسم الله
برخیز از آیینه‌های بی‌خبر، برخیز

با فکر طرحی نو، فلک را سقف بشکاف و
رو در روی ناباورانت، بیشتر برخیز

ای عزم! سوی کارزاری تازه راهی شو
خاکی بیا تا کیمیای عشق، زر برخیز

دریا نه! حرف از صید مروارید در خاک است
اعجاز کن فرزندِ مرز پُرگهر، برخیز!

سپاه عشق کماکان میان میدان است

سعید تاج محمدی — Thu, 15 May 2025 20:12:00 GMT

شهید کن که شهادت حیات مردان است
ولی برای شما مرگ، خط پایان است

شهید کن که شهیدان بریده از جسم اند
شهید کن که شهید از ازل همه جان است

ببار تیر بلا لحظه لحظه بر سر ما
که سرو، مستِ همین قطره های باران است

به مورها برسانید از سپاه علی
که نام یک یک سرباز ها سلیمان است

به خون تپیدن و برخاک قطعه قطعه شدن
شبیه یار شدن آرزوی یاران است

به دیده ی تر ما رنگ یأس و رخوت نیست
سپاه عشق کماکان میان میدان است

نه... حزن و سستی از این داغ ها به ما نرسد
که "انتم الاعلون" از اصول قرآن است

حرام می شود از این به بعد خواب شما
که خشم حیدریِ شیعه سخت و سوزان است
...

در انتظار ظهوریم و خوب می دانیم
کنار مهدی ما لشگر ‌شهیدان است

از خاک دشمن بوی الرحمن بلند است

محمد خادم — Wed, 02 Oct 2024 01:19:00 GMT

اول به هم از مشکلات راه گفتیم
پس راه افتادیم و یا فتاح گفتیم

از خاک دشمن بوی الرحمن بلند است
این را به نقل از موشکی آگاه گفتیم

آتشفشانی را که می‌بینند امروز
بغضی است که ما سالها با چاه گفتیم

گفتی که باید استقامت کرد، کردیم
فرمان تبیین دادی از مصباح گفتیم

ای کاش تهرانی مقدم درس مان بود
این درد با استاد دانشگاه گفتیم

ما حرفهامان سرعت صوتش زیاد است
چیزی که باید گفت را کوتاه گفتیم

خدا کند که بمیرم وطن‌فروش نباشم!

لیلا حسین نیا — Wed, 05 Apr 2023 22:27:00 GMT

وطن بسوزد و من در خروش و جوش نباشم؟!
خدا کند که بمیرم وطن‌فروش نباشم!

خدا کند که بیافتد سرم به دامن میهن
ولی به وقت خطر بار روی دوش نباشم

مگر نه ریشه ما می‌رسد به شوکت دریا؟
چرا بمانم و چون موج در خروش نباشم؟!

چو مرگ می‌برد آخر به هر طریق تنم را
چرا چرا چو شهیدان لاله‌پوش نباشم؟

منیم جانیم سنه قوربان ده آی گوزل ایران!
به غیر از این چه بگویم اگر خموش نباشم؟!

الهی از سر این قوم، کم کن سایه ی غم را

علیرضا قزوه — Sat, 25 Jan 2020 10:25:00 GMT

ببین بغداد را و جوشش زیباترین حس را
خروش جان‌نثاران «ابومهدی مهندس» را

ببین بغداد را و جوش خون «حاج قاسم» را
ببین تأثیر خون پاک آن مردان مخلص را

عراق و خیزش مختارهای رسته از زنجیر
ببین فریاد ملت را، ببین آواز مجلس را

شنیدم بارها از دولتش بانگ «رجایی» را
شنیدم بارها از مجلسش خشم «مدرس» را

خوشا جمع «حکیم و صدر» و «کُرد و سنی و شیعه»
که بر هم می‌زند پیمان بی‌عقلان ناقص را

صدای کامل فتح است این، دنیا نخواهد خورد
فریب نطق‌بازی‌های این خامان نارس را

ببین خم گشتن حکام بدبخت سعودی را
ببین دوشیدن اعراب ثروتمند مفلس را

جهان مبهوت بانگ «یا‌ لثارات» شما مانده‌ست
نمی‌بیند کسی «داووس» یا «بین‌المجالس» را

الهی از سر این قوم، کم کن سایه ی غم را
بیفشان بر سر این عاشقان گل‌های نرگس را

فتنه دارد برگ های تازه ای رو می کند

علی سلیمیان — Fri, 17 Jan 2020 00:22:00 GMT

امتحان کردند مرد امتحان پس داده را
مرد بی همتای موشک های فوق العاده را

امتحان کردند بعد از جان به نرخ آبرو
آن که در موج بلا 《قالُوا بَلىٰ》 سرداده را

یک جهان با چشم خود دیدند در چشمان او
فرق های بین آقازاده و آزاده را

فرصتی شد ناکسان پیراهن عثمان کنند
این هواپیمای از روی خطا افتاده را

فتنه دارد برگ های تازه ای رو می کند
فتنه دارد می فریبد مردمان ساده را

فتنه شرعی فتنه عرفی فتنه قانونی شده
آب دارد می کشد هر روز این سجاده را

وای از آن روزی که دست فتنه گرها رو شود
کو گریز از تیغ، گردن های در قلاده را؟

ما همه سردار حاجی زاده ایم از این به بعد
گیرم از میدان به در کردید حاجی زاده را

دارد از آن سوی این غوغا سواری می رسد
چشم‌ واکن تا ببینی گرد و خاک جاده را

حماسه‌های بزرگ از ملال خالی نیست

مهدی جهاندار — Thu, 16 Jan 2020 19:56:00 GMT

صدای جاری امواج، زیر و بم دارد
که رودخانه همین است، پیچ و خم دارد

تمیز باطل و حق را چه خوب می‌فهمد
«دلی که غیب‌نمای است و جام جم دارد»

هنوز مرثیه‌ها از حماسه لبریزند
چکامه‌هایی از این دست، محتشم دارد

حماسه‌های بزرگ از ملال خالی نیست
که عشق هم لحظاتی به نام غم دارد

سپاه، شعر بلندی به نام ایثار است
اگرچه قافیۀ اشتباه هم دارد

وطن‌فروش و حرامی چرا حذر نکنند
از او که عشق وطن، غیرت حرم دارد

کسی که لرزه بر اندام شب‌ضمیران است
شباهتی به شهیدان صبحدم دارد

خروش خون خدا قاسم سلیمانی ست
که تا ابد سر پیکار با ستم دارد

چه رفتنی‌ست که پایان اوست بسم الله

سید حمیدرضا برقعی — Thu, 09 Jan 2020 16:07:00 GMT

به واژه‌ای نکشیده‌ست مِنَّت از جوهر
خطی که ساخته باشد مُرکَّب از باور

کنون مرکب من جوهر است و جوهر نیست
به جوش آمده خونم چکیده بر دفتر

به جوش آمده خونم که این‌چنین قلمم
دوباره پر شده از حرف‌های دردآور

دوباره قصۀ تاریخ می‌شود تکرار
دوباره قصۀ احزاب باز هم خیبر

دوباره آمده‌اند آن قبیلۀ وحشی
که می‌درید جگر از عموی پیغمبر

عصای کینه برآورده باز ابوسفیان
دوباره کوفته بر قبر حمزه و جعفر

به هوش باش مبادا که سِحرِمان بکنند
عجوزه‌های هوس، مُطربان خنیاگر

مباد این‌که بیاید از آن سر دنیا
به قصد مصلحتِ دین مصطفی؛ کافر

چنان مکن که کسان را خیال بردارد
که باز هم شده این خانه بی در و پیکر

به این خیال که مرصاد تیر آخر بود
مباد این‌که بخوابیم گوشۀ سنگر

زمان زمانۀ بی‌دردی است می‌بینی
که چشم‌ها همه کورند و گوش‌ها همه کر

هزار دفعه جهان شاه‌راه ما را بست
هزار مرتبه اما گشوده شد معبر

خوشا به حال شکوه مدافعان حرم
که سر بلند می‌آیند یک‌به‌یک بی‌سر

اگر چه فصل خزان است، سبز پوشانیم
برآمد از دل پاییز میوۀ نوبر

به دودمان سیاهی بگو که می‌باشند
تمام مردم ایران سپاهِ یک لشکر

به احترام کسی ایستاده‌ایم اینک
که رستخیز به پا کرده در دل کشور

نفس نفس همۀ عمر مالک دل بود
کسی که بود به هنگامه، مالک اشتر

بغل گشوده برایش دوباره حاج احمد
رسیده قاسمش از راه، غرق خون، پرپر

به باوری که در اعماق چشم اوست قسم
هنوز رفتن او را نمی‌کنم باور

چگونه است که ما کشته داده‌ایم اما
به دست و پا زدن افتاده دشمن مضطر

چگونه است که خورشید ما زمین افتاد
ولی نشسته سیاهی به خاک و خاکستر

چه رفتنی‌ست که پایان اوست بسم الله
چه آخری‌ست که آغاز می‌شود از سر

جهان به واهمه افتاد از آن سلیمانی
که مانده است به دستش هنوز انگشتر

بدون دست علم می‌برد چنان سقا
بدون تیغ به پا کرده محشری دیگر

چنین شود که کسی را به آسمان ببرند
چنین شود که بگوید به فاطمه مادر

قصیده نام تو را برد و اشک شوق آمد
که بی‌وضو نتوان خواند سوره کوثر

خدا به خواجۀ لولاک داده بود ای کاش،
هزار مرتبه دختر، اگر تویی دختر

میان آتشی از کینه پایمردیِ تو
کشاند خصم علی را به خاک و خاکستر

فقط نه پایۀ مسجد که شهر می‌لرزید
از آن خطابه، از آن رستخیز، از آن محشر

تمام زندگی تو ورق ورق روضه‌ست
کدام مرثیه‌ات را بیان کنم آخر؟

تو راهیِ سفری و نرفته می‌بینی
گرفته داغ نبود تو خانه را در بر

تو رفته‌ای و پس از رفتنت خبر داری
که مانده دیدۀ زینب هنوز هم بر در

کنون به تیرگی ابرها خبر برسد
که زیر سایۀ آن چادر است این کشور

رسیده است قصیده به بیت حسن ختام
امید فاطمه از راه می‌رسد آخر

این تازه فقط اول بسم‌الله است!

میلاد عرفان پور — Wed, 08 Jan 2020 11:23:00 GMT

طوفان خروش و خشم ما در راه است
سوگند به آه، عمرتان کوتاه است

با سوره‌ی انتقام برمی‌گردیم
این تازه فقط اول بسم‌الله است!

هرکسی با ماست، بسم الله الرحمن الرحیم

فاطمه عارف نژاد — Wed, 08 Jan 2020 10:34:00 GMT

عشق بی‌پرواست، بسم الله الرحمن الرحیم
هرکسی با ماست، بسم الله الرحمن الرحیم
‎
رودِ جاری از ستیغ کوه‌های گریه‌خیز
مقصدش دریاست، بسم الله الرحمن ‏الرحیم‎...
‎
خون نمی‌خوابد، به آیات سحرخیزش قسم‎
خط خون خواناست: بسم الله الرحمن ‏الرحیم
‎
خطبۀ شمشیرها را تیزتر باید نوشت
ظهر عاشوراست! بسم الله الرحمن الرحیم
‎
سینه‌زن‌ها علقمه‌ست اینجا! علمداری کنید
روضۀ سقاست، بسم الله الرحمن الرحیم‎...
‎
شهرتش از قله‌های شرق تا اعماق ‏غرب‎...
او «جهان‌آرا»ست، بسم الله الرحمن الرحیم
‎
مثل چشمانش که در دل‌ها نفوذی ژرف ‏داشت
خون او گیراست بسم الله الرحمن الرحیم...
‎
باشد! امشب اشک و امشب داغ، اما انتقام
مطلع فرداست، بسم الله الرحمن الرحیم
‎
ابرهای انقلابی! کینه‌هاتان بیش باد‎!
بغض، طوفان‌زاست، بسم الله الرحمن ‏الرحیم

صبح نزدیک است آری در شبیخون شفق
حمله برق‌آساست، بسم الله الرحمن الرحیم
‎
وعده‌گاه ما و ارواح شهیدان بعد از این
مسجد الاقصاست بسم الله الرحمن الرحیم

وقت آن شد قدرت خون شهیدان را ببینی

محمدحسین ملکیان — Tue, 07 Jan 2020 18:11:00 GMT

گرد و خاکی کردی و بنشین که طوفان را ببینی
وقت آن شد قدرت خون شهیدان را ببینی

می رود تابوت روی دست مردم، چشم وا کن
تا که با چشم خودت فرش سلیمان را ببینی

پاشو از پای قمارت! روی دور باخت هستی
پاشو! باید آخرین اخبار تهران را ببینی

گوش کن! این بار حرف از مرگ شیطان بزرگ است
رو به خود آیینه ای بگذار شیطان را ببینی

خواب را دیگر حرام خود کن از امشب که باید
باز هم کابوس موشک های ایران را ببینی

رازها در ذکر بسم الله الرحمن الرحیم است
وعده ها داده خدا، باید که قرآن را ببینی

قول دادیم انتقامی سخت می گیریم، بنشین
تا که فرق قول کافر با مسلمان را ببینی!

انتقامی سخت در راه است ... خیبر مانده است

عمران بهروج — Mon, 06 Jan 2020 01:32:00 GMT

جای حیرت نیست از مردی که بی سر مانده است
ماتم از آن سر که بعد از او به پیکر مانده است

این جماعت با زبان خوش ندارد خو ، هنوز
قطره های خون مولا روی منبر مانده است

گیرم اینجا در احد سردارمان را کشته اند
انتقامی سخت در راه است ... خیبر مانده است

من خودم دربست عبد و چاکر این خانه ام
مالک اشتر اگر هم نیست ، قنبر مانده است

روی نیزه گرچه قرآن است ، اولی تر علیست
جعفر و حمزه اگر رفتند ، حیدر مانده است

باید از تزویر این خناس ها آگاه بود
دشمن ما در مصاف روبرو درمانده است

این همه آیات حق یعنی که مقصدها یکی ست
بد به حال او که با این حال ، کافر مانده است

انتقامی سخت خواهد بود ، اما باز هم
انتقام سیلی زهرای اطهر مانده است